był jednym z niewielu Amerykanów, którzy interesowali się wówczas takimi zagadnieniami. Jego ówczesne, abstrakcyjne rzeźby należą do najwcześniejszych tego typu prac w sztuce amerykańskiej. Przed I wojną światową Weber wystawiał swoje progresywne obrazy (pejzaże, akty i martwe natury), malowane zdecydowanymi ruchami pędzla, przy zastosowaniu kolorystyki Henriego Matisse’a. Nieprzychylny, krytyczny odbiór jego sztuki, mógł być powodem, dla którego artysta pod koniec 1910 roku zwrócił się w stronę tematyki religijnej. Zaczął wówczas malować postacie talmudystów, rabinów i chasydów. Tematy te powracały w jego sztuce w ciągu całej jego kariery, pomimo zmian stylistycznych. W 1913 roku nie wziął udziału w ważnej wystawie sztuki nowoczesnej Armory Show, ponieważ jej organizatorzy nie zgodzili się na wystawienie więcej niż dwóch jego prac.