Styl i forma literacka Zhuangzi wyróżnia się na tle innych dzieł chińskiej filozofii wyjątkowym stylem literackim. Autor posługuje się błyskotliwymi przypowieściami, anegdotami, paradoksami i humorem, aby zilustrować swoje tezy. Często wprowadza postacie historyczne (np. Konfucjusza) i mitologiczne, wkładając w ich usta argumenty taoistyczne. Język jest poetycki i pełen fantastycznych obrazów, jak w opowieści o gigantycznej rybie Kun, która przemienia się w ptaka Penga, czy o bezużytecznym drzewie, które dzięki swojej pozornej wadzie unika ścięcia przez drwali.
Idea nieśmiertelności Autor często wspomina w swym dziele długowieczności, a nawet nieśmiertelności. Słowa te są rozumiane dwojako: Na poziomie fizycznym – długowieczność poprzez pielęgnację zdrowia i sił witalnych Na poziomie mistycznym – wiecznym, nieśmiertelnym jest tylko ten kto osiądzie w Dao, zespoli się z nim
Wydania polskie Czuang-dze, Myśli wybrane, tłum. Jan Wypler, Nakładem Tygodnika "Kuźnica", 1937 (reprint: Oficyna Wydawnicza Hairesis, 1991). Czuang-tsy, Prawdziwa księga południowego kwiatu, tłum.