Transakcje te działy się w krótkim czasie, bowiem już w grudniu 1591 roku Kosiński zbrojnie napadł na Białą Cerkiew, wszczynając tym samym buntSerczyk 2008, s. 94.. Możliwe jest, że Kosiński odstąpił prawa do pustyni jednemu z kniaziów, zdając sobie sprawę, że nie jest w stanie sam zagospodarować tak dużego obszaru. Było to częste zjawisko w tym wczesnym okresie kolonizacji pustek ukrainnych i jeden z powodów kumulacji gruntów w rękach kilku wielkich właścicieli, kiedy obdarowani za zasługi wojenne weterani zbywali grunty magnatomJabłonowski 1897, s. 119–120. Równie prawdopodobne jest, że Kosiński został siłą wyparty przez kniaziówJakowenko 2011, s. 264., którzy przemocą włączyli pustynię do swego majątku. Niewątpliwie, Kosiński żywił urazę i czuł się pokrzywdzony przez Ostrogskiego.

29 grudnia 1591 roku napadł wraz z Kozakami Niżowymi na dom kniazia Dymitra Kurcewicza Bułygi w Białej Cerkwi, który pełnił urząd podstarosty białocerkiewskiego z ramienia księcia Ostrogskiego. Napastnicy ukradli kosztowności oraz dokumenty nadań ziemskich dla Ostrogskiego, dotyczące nie tylko pustyni Rokitna, do której Kosiński rościł sobie prawa, ale także gruntów rozwołowskich, zwanych również wołodareckimi lub Wielką Słobodą.