KonfutacjęL. Grane, Wyznanie augsburskie..., s. 17–18.W. Niemczyk, Historia powstania „Wyznania augsburskiego”..., s. 140–141..
Przyjęcie przez ewangelików Marcin Luter nie krył pewnej krytyki wobec nadmiernie – jego zdaniem – ugodowej postawy Melanchtona, a zwłaszcza pominięcia niektórych artykułów, np. o papiestwie, czyśćcu, odpustach czy kulcie świętych. Podobne odczucia mieli Johann Brenz i przedstawiciele Norymbergi. Mimo tego Luter pozytywnie oceniał Wyznanie augsburskie, traktując jego ogłoszenie jako zwycięstwo Słowa BożegoF. Bente, Historical Introductions..., s. 19–21.L. Grane, Wyznanie augsburskie..., s. 19..
Wyznanie augsburskie bardzo szybko uznano za oficjalną prezentację nauki luterańskiej. Przyjęcie Wyznania augsburskiego było warunkiem przystąpienia do związku szmalkaldzkiego. Jego autorytet został potwierdzony przez przyjętą w 1577 roku Formułę zgody i w 1580 roku weszło w skład Księgi zgodyL. Grane, Wyznanie augsburskie..., s. 18.W. Niemczyk, Historia powstania „Wyznania augsburskiego”..., s. 142..