thumb|Olbracht Łaski wg Michała Andriollego Olbracht Łaski herbu Korab (ur. 1536 w Kieżmarku, zm. 23 listopada 1604 w Łasku) – senator Rzeczypospolitej, wojewoda sieradzki w latach 1565–1604, starosta lanckoroński w latach 1574–1576, starosta marienburski, alchemik i awanturnik.
Dzieciństwo i młodość Był najmłodszym dzieckiem Hieronima Łaskiego i Anny z Kurozwęckich. Ojciec zmarł, gdy Olbracht miał lat pięć, matka w cztery lata po nim. Od tego czasu wychowaniem chłopca zajmował się spokrewniony z Łaskimi Maciej Łobocki, były duchowny, który zadbał o wykształcenie: sam wpajał mu historię, literaturę, filozofię, prawo, łacinę, grekę i niemiecki.
W wieku lat dwunastu został wysłany na dwór cesarza Karola V, który „...odkazał go i podał do służby bratu swemu rodzonemu Ferdynandowi”.
W roku 1551 ustały funkcje opiekuńcze rady rodzinnej (stryj Stanisław Łaski, wojewoda sandomierski Jan Tęczyński i kasztelan sądecki Seweryn Bonar), wobec czego Olbracht udał się do Polski celem objęcia dóbr dziedziczonych po ojcu. W kwietniu 1552 zawarł transakcje majątkowe wciągnięte do akt kancelarii królewskiej.