Język kałmucki (хальмг келн) – język Kałmuków osiadłych nad Wołgą. Jest to jedyny język z rodziny mongolskiej w Europie. Zgodnie z klasyfikacją Atlasu Języków Świata UNESCO jest zdecydowanie zagrożony wymarciem.
Historia Język kałmucki jest bardzo ściśle spokrewniony z językiem ojrackim. Sami Kałmucy są potomkami plemion ojrackich, które na początku XVII stulecia przewędrowały na zachód i odtąd nie miały kontaktu z narodami mongolskimi, które pozostały w Azji.
W 1648 roku wprowadzono oryginalne pismo kałumuckie: todo biczig. Dzięki temu powstała bardzo obszerna literatura w języku kałmuckim.
W 1943 roku Kałmucy, podobnie jak inne narody w Związku Radzieckim, zostali w całości deportowani na wschód od Uralu. W odróżnieniu jednak od innych narodów, Kałmucy nie stanowili większości na żadnym obszarze, gdzie zostali przesiedleni. Wskutek tego, a także wysokiej śmiertelności, która towarzyszyła temu procesowi, język zaczął zanikać.