Bogusław VIII zwany Magnusem (ur. w okr. 1363–1364, najp. 1368, zm. 11 lutego 1418E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 325-328.) – książę stargardzki i słupski, syn księcia pomorskiego Bogusława V i Adelajdy Welf.
Życie i panowanie Syn Bogusława V i Adelajdy, księżniczki brunszwickiej. Młodszy brat przyrodni Kaźka słupskiego. Od 1377 książę stargardzki, wraz z bratem Barnimem V. Po śmierci starszego brata Warcisława VII w 1395 – książę słupski. Tamże rządził do 1402, kiedy w wyniku podziału księstwa otrzymał dzielnicę stargardzką. Po śmierci brata w 1403 ponownie objął rządy w SłupskuE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 325-326..
Na początku 1386 został wybrany biskupem kamieńskim, ale ustąpił wobec nominata papieskiego, biorąc ziemie biskupstwa i kapituły w zarząd administracyjny dóbr. Było to spowodowane brakiem wszystkich święceń kapłańskich, które zaważyły nad dalszym pełnieniem przez niego funkcji biskupa. Zarządzając dobrami kościelnymi, dopuścił się wielu nadużyć i aż do śmierci znajdował się pod klątwą biskupa (22 czerwca 1418). W latach 90. XIV w. porzucił stan duchowny i ożenił się z Zofią holsztyńską.