Historia Początki miasta sięgają epoki brązu i żelaza. Najprawdopodobniej już między V a VII wiekiem powstała w obszarze dzisiejszego miasta warownia słowiańska, mająca charakter ośrodka administracyjnego. Natomiast gród, który rozwinął się we współczesne miasto, został założony przez księcia Brzetysława I między rokiem 1021 a 1034 na wzgórzu Petrov. Powstał wtedy nieistniejący już dziś (zburzony w końcu XIX stulecia) kościół pw. św. Mikołaja. Pierwsza pisemna wzmianka o ośrodku została zamieszczona w 1091 roku w kronice Kosmasa. Na przełomie X i XI wieku, na lewym brzegu rzeki Svratki zbudowano rotundę, której pozostałości zostały uchwycone na terenie klasztoru augustianów na placu Mendla. Kościół ten był dwukrotnie przebudowywany, a w 1323 roku królowa Ryksa Elżbieta ufundowała w jego sąsiedztwie obecny kościół Wniebowzięcia NMP, służący klasztorowi cystersów. Około 1200 roku przybyli do Brna osadnicy niemieccy i walońscy, a osada znacznie się rozrosła, obejmując do lat 30. XIV wieku całe późniejsze historyczne centrum w obrębie murów miejskich. W 1243 roku król czeski Wacław I nadał miastu prawa miejskie i przywilej miasta królewskiego.