„Niełatwo było – wyznaje – przejść z języka polskiego na hebrajski, a po hebrajsku pisać o klimacie polskim, polskiej przyrodzie, polskich porach roku, polskich miastach i wsiach, o górskich rzekach i gęstych lasach, o zapachach grzybów po deszczu i zapachach bzu...”
Jako przewodnicząca Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Izraelskiej organizowała spotkania młodzieży obu krajów, ponadto prowadziła walkę ze stereotypami dzielącymi Polaków i Żydów. W 2007 za swoją pracę na rzecz zbliżenia polsko-izraelskiego otrzymała Krzyż Komandorski Order Zasługi Rzeczypospolitej PolskiejPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 kwietnia 2007 r. o nadaniu orderów i odznaczeń ().. W 2000 otrzymała Medal „Zasłużony dla Tolerancji”.
Współpracowała z redakcją antyrasistowskiego magazynu „Nigdy Więcej”.
Pochowana została 18 stycznia 2015 na Cmentarzu w Nataf. Część jej archiwaliów jest przechowywana w toruńskim Archiwum Emigracji.
Dorobek literacki Miriam Akavia pisała głównie o własnym dzieciństwie, Holokauście i przeżyciach wojennych.
Ponadto tłumaczyła literaturę polską na hebrajski i hebrajską na polską. W 1978 otrzymała Nagrodę Jad Waszem.