Wtedy to mieszkańcy Aleksandrii wysłali w imieniu Kleopatry i Fyskona do Rzymu posłów z prośbą o pomoc. Rzym obiecał wysłać legatów, którzy rozpatrzą sprawę na miejscu i doprowadzą do zgody. Antioch tymczasem, po nieudanym szturmie na Aleksandrię, osadził silny garnizon wojskowy w Peluzjum i opuścił Egipt. Rodzeństwo jednak pogodziło się i 05.X.170 r. p.n.e. (inne źródła mówią o listopadzie) Kleopatra została współwładczynią Egiptu wraz z braćmi Ptolemeuszem VI i Ptolemeuszem VIII. Antioch jednak nadal z uwagą śledził wydarzenia w Egipcie. Postanowił zająć Cypr i wzmocnić załogę w Peluzjum. Wtedy to młodzi władcy Egiptu zwrócili się z prośbą do Związku Achajskiego o dostarczenie 1000 jeźdźców i 200 piechurów oraz wystawili nowych posłów do Rzymu. Poparli swe starania darem zboża dla floty rzymskiej stacjonującej w Chalkis. Rzymianie byli wtedy jednak zajęcie wojną z Perseuszem macedońskim i ograniczyli się jedynie do rozmów pokojowych. Wszystko to spowodowało następną wyprawę Antiocha IV do Egiptu na wiosnę 168 r. p.n.e. Cypr poddał mu Ptolemeusz Długogłowy, który rządził nią w imieniu Filometora. W nagrodę dostał w zarząd Celesyrię i Palestynę. Po nieprzyjęciu proponowanych przez niego warunków pokojowych Antioch zajął Deltę i Fajum oraz wkroczył do Memfis.