Następca tronu 14 września 1325 r. Edward dołączył do swojej matki, która od kilku miesięcy przebywała w Paryżu u swego brata Karola IV Pięknego. Mimo nalegań Edwarda II Izabela i książę odmówili powrotu do Anglii. W tym samym czasie królowa nawiązała romans z Rogerem Mortimerem. W maju 1326 r. Edward wraz z matką byli honorowymi gośćmi na koronacji Joanny z Evreux, mimo ciągłych ponagleń ze strony ojca, który przekonywał syna do powrotu.
We wrześniu 1326 r. Edward wraz z matką i jej faworytem a także wsparciem ze strony hrabiego Hainaut Wilhelma I wyruszyli do Anglii celem obalenia Edwarda II. 20 stycznia 1327 r. król abdykował na rzecz swego syna. 1 lutego 1327 r. w wieku 14 lat Edward został koronowany.
Pod wpływem Mortimera W zastępstwie 15-letniego króla realną władzę sprawował Mortimer, który przybrał tytuł hrabiego Marchii (1st Earl of March). Jako kochanek królowej matki zyskał on ogromny wpływ na rządy i stał się de facto władcą Anglii. Mocna pozycja Mortimera nie odpowiadała zarówno królowi Edwardowi, jak i znacznej części angielskiego możnowładztwa, czekającego tylko na stosowną chwilę, by pozbyć się Mortimera.