Inhibitor aktywatora plazminogenu-1 (PAI1) Dezaktytwuje tPA i urokinazę (śródbłonkowy PAI). Inhibitor aktywatora plazminogenu-2 (PAI2) Dezaktytwuje tPA i urokinazę (łożyskowy PAI). Alfa 2-antyplazmina Inhibitor plazminy. Prokoagulant nowotworowy Patologiczny aktywator czynnika X związany z zakrzepicą nowotworową.
Fibrynoliza Jest to proces rozpuszczania skrzepów głównie przez plazminę i proteazy leukocytarne.
Plazmina i aktywacja plazminy Plazmina powstaje w formie nieaktywnej, produkowana przez komórki wątroby, nerek oraz eozynofile. Funkcją plazminy jest nie tylko rozpuszczanie skrzepu, ale również degradacja osoczowych białek uczestniczących w tym procesie: fibrynogen, czynniki XI, IX, VIII, V. Ponadto posiada zdolność do aktywacji układu dopełniacza poprzez rozszczepienie C3 do C3a i C3b. Plazmina jest aktywowana za pomocą aktywatorów plazminogenu. Najważniejszymi aktywatorami plazminogenu jest tkankowy aktywator plazminogenu (tPA) i tkankowy aktywator plazminogenu typu urokinazy (uPA). Proces aktywacji plazminogenu hamują inhibitory aktywacji plazminogenu 1 i 2 (PAI-1, PAI-2), również działanie aktywnego enzymu podlega inhibicji ze strony α2-antyplazminy. Aktywna plazmina rozkłada fibrynogen do fragmentów rozpuszczalnych w wodzie.