thumb|240 px|right|Robert Bachara prezentuje instrument thumb|240 px|right|Robert Bachara gra na violi Viola d’amore (, „miłość”) – dawny instrument, chordofon smyczkowy z rodziny viol, posiadająca 5–7 strun melodycznych, i ok. 7–14 burdonowych (rezonansowych), biegnących pod gryfem i podstawkiem. Pojawiła się w drugiej połowie XVII w., pod koniec XVIII wieku wyszła z użycia. W Polsce nazywana jest altówką miłosną lub amorką.
Informacje na temat violi d’amore są na ogół skąpe, a ponadto niejednoznaczne. Dotyczy to zarówno miejsca i czasu jej powstania, a więc jej początków, a także dalszych jej losów. Już sam sposób wyjaśnienia, czym jest viola d’amore, może wprowadzić w zakłopotanie: jest instrumentem smyczkowym w kształcie violi dyskantowej (C. Sachs, s. 441) jest odmianą dyskantowej violi da gamba (Malinowski, s. 23) jest szczególną odmianą gamby altowej () do rodziny gamb należy viola wielkości altówki () viola wielkości violi sopranowej () Te sprzeczności wynikają z nomenklatury stosowanej w odniesieniu do viol w XVI i XVII wieku w Anglii i Niemczech.