W ciągu następnych ośmiu lat Frame była wielokrotnie ponownie przyjmowana, zazwyczaj dobrowolnie, do szpitali psychiatrycznych w Nowej Zelandii. Oprócz Seacliff, były to m.in. Avondale Lunatic Asylum w Auckland i Sunnyside Hospital w Christchurch. W tym okresie u Frame po raz pierwszy zdiagnozowano schizofrenię. Leczono ją elektrowstrząsami i insuliną.
W 1951 roku, gdy Frame była jeszcze pacjentką w Seacliff, nowozelandzkie wydawnictwo Caxton Press opublikowało jej pierwszą książkę, uznaną przez krytyków, a mianowicie zbiór opowiadań The Lagoon and Other Stories (1951). Książka otrzymała prestiżową nagrodę literacką Hubert Church Memorial Award. Przyczyniło się to do zrezygnowania z zabiegu lobotomii. Cztery lata później, po wypisaniu z Seacliff, Frame poznała pisarza Franka Sargesona. Mieszkała i pracowała w jego domu w Takapuna od kwietnia 1955 do lipca 1956 roku, wydając swoją pierwszą powieść Owls Do Cry (Pegasus, 1957).
Frame opuściła Nową Zelandię pod koniec 1956 roku, Dzięki pomocy Państwowej Fundacji Literatury przez 7 lat mieszkała i pracowała na Ibizie, w Andorze i Anglii.