Początkowo miasto było własnością szlachecką należącą do lokalnej szlachty polskiej z rodu Sierakowskich herbu Nałęcz, którzy od nazwy miejscowej przyjęli odmiejscowe nazwisko, a później także do Szamotulskich herbu Nałęcz, Górków i Opalińskich herbu Łodzia. Od 1320 miejscowość leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1438 odnotowano ją w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. Od 1404 była siedzibą własnej parafii .
Prawa miejskie Według historyków miasto zostało lokowane w XIV wieku w czasach króla polskiego Kazimierza III Wielkiego najprawdopodobniej przez wojewodę poznańskiego Macieja Borkowica herbu Napiwon w latach 1333-1352. Data ta nie jest dokładnie znana ponieważ nie zachował się oryginalny dokument lokacyjny. Zachowały się jednak później sporządzone dokumenty powołujące się na pierwotną lokację miasta.
Z akt grodzkich poznańskich pochodzą informacje, że w 1392 miasto lokowane było na prawie niemieckim w czasie rządów króla polskiego Kazimierza Wielkiego.