Na przełomie lat 1897 i 1898 Vilhelm i Ida odbyli jedną z licznych podróży do Londynu. Hammershøi podjął wówczas próbę spotkania się z Jamesem Whistlerem, którego twórczość szczególnie cenił. Choć do spotkania nigdy nie doszło, Whistler miał jednak okazję zobaczyć obrazy Hammershøia, będąc pod wielkim wrażeniem talentu duńskiego malarza.
Po powrocie z Londynu artysta wraz ze swoją żoną przeprowadzili się do mieszkania przy ulicy Strandgade 30, w dzielnicy Christianshavn w Kopenhadze. Powstało tu około sześćdziesięciu charakterystycznych dla Hammershøia obrazów z widokami wnętrz.
Artysta portretował najbliższe sobie osoby, matkę, żonę lub siostrę. W 1900 roku w Kunstforenignen w Kopenhadze organizowana została wystawa Hammershøia. W 1909 roku Hammershøi przyjęty został w poczet zgromadzenia plenarnego Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Kopenhadze. W 1911 roku artysta uhonorowany został nagrodą Grand Prix na międzynarodowej wystawie sztuki w Rzymie.
Hammershøi zmarł 13 lutego 1916 roku w Kopenhadze na skutek choroby nowotworowej. mały|Vilhelm Hammershøi, Figura kobieca widziana od tyłu, 1888, Statens Museum for Kunst