Technika Dla obrazów Hammershøia charakterystyczne są stonowane barwy. Paleta Hammershøia składa się z szarości, bieli, nienasyconych żółci, zieleni czy błękitów. Jednocześnie malarz podkreślał walory prostych linii w układzie kompozycyjnym swoich dzieł. Powtarzającym się motywem w wielu jego pracach jest wpadające do wnętrza światło słoneczne. Na licznych obrazach widać okno bądź jego cień na ścianie lub podłodze. Kompozycję często dopełnia postać, niejednokrotnie odwrócona tyłem.
Malarz od najmłodszych lat uchodził za milczącego samotnika. Stąd niewiele wiadomo o osobistych motywacjach prowadzących do takich, a nie innych wyborów artystycznych. W jednej z nielicznych znanych wypowiedzi Hammershøi stwierdził: Dlaczego używam kilku stonowanych kolorów? Nie wiem. Nie mogę powiedzieć nic na ten temat. To dla mnie naturalne, ale dlaczego? Nie potrafię powiedzieć.
Recepcja i znaczenie Międzynarodowa sława Hammershøia rosła jeszcze za życia artysty. Jego twórczością zachwycali się między innymi Auguste Renoir, legendarni marszandzi Paul Cassirer i Paul Durand-Ruel, a poeta Rainer Maria Rilke planował napisanie o nim książki.