jako prezes powiatowego Kółka Rolniczego.

Po wybuchu II wojny światowej znalazł się na Wołyniu, ale rychło powrócił do Ostrowa Wielkopolskiego; wobec grożącego aresztowania przez gestapo schronił się u rodziców w Ostrzeszowie, ale i stamtąd wyjechał w maju 1940 i przez zieloną granicę znalazł się w Generalnym Gubernatorstwie. Do stycznia 1945 pracował jako adwokat w Kielcach. Zaangażował się w tym czasie w działalność konspiracyjną; był aktywny w Stronnictwie Ludowym oraz w organizacji „Ojczyzna”, kierując jej okręgiem kieleckim. Używał pseudonimu „Kmieć”. Kancelarię kielecką prowadził przy ulicy Wesołej, w domu aresztowanego adwokata Czesława Sadowskiego, i uczynił z niej centrum życia konspiracyjnego: miejsce gromadzenia i rozdziału funduszy z warszawskiej centrali „Ojczyzny” dla rodzin wysiedlonych i aresztowanych, kolportażu prasy podziemnej, wykładów wydziału prawa kieleckiej filii Tajnego Uniwersytetu Ziem Zachodnich. Na schronienie w domu Mosia w Kielcach liczyć mogli wysiedleńcy z Wielkopolski, szczególnie z bliskich adwokatowi Ostrzeszowa i Ostrowa Wielkopolskiego, a na kompletach spotykała się młodzież gimnazjalna i licealna.