Piotr z Capitolias (zm. 13 stycznia 715 w Capitolias, starożytnym mieście położonym na wschód od rzeki Jordan, identyfikowanym ze współczesną wioską Bajt Ras w północnej Jordanii) – chrześcijański męczennik, prezbiter, którego wyznanie wiary i męczeństwo opisuje starogruziński rękopis Życie i męczeństwo Piotra z Capitolias. W Martyrologium Piotra z Capitolias wspominano 21 lutego. Na Wschodzie chrześcijaństwa wymieniany bywa w innych dniach.
Piotr był żonaty i miał trzech synów. Wraz z rodziną podjął życie monastyczne. Biskup Bostry powierzył mu urząd kapłański w Capitolias. Piotr miał marzyć o śmierci męczeńskiej. W dojrzałym wieku publicznie złożył wyznanie wiary, które zawierało także mocne sformułowania skierowane przeciwko islamowi, najpierw przed muzułmanami we własnym miasteczku, potem przed emirem i kolejno przed kalifem w Damaszku. Został skazany na mękę i śmierć. Wyrwano mu język, obcięto mu stopy i ręce, oślepiono i ukrzyżowano. Jego ciało zostało spalone, a prochy wrzucone do rzeki.