Klaus Toppmöller (ur. 12 sierpnia 1951 w Rivenich, Nadrenia-Palatynat) – niemiecki piłkarz i trener piłkarski. W latach 2001–2003 był szkoleniowcem Bayeru 04 Leverkusen, z którym w 2002 roku dotarł do finału Ligi Mistrzów. Od stycznia 2006 do kwietnia 2008 roku pełnił obowiązki selekcjonera reprezentacji Gruzji. Jego syn Dino także został piłkarzem i trenerem.

Kariera piłkarska Sportową przygodę zaczynał w Eintrachcie Trewir. Od 1972 do 1980 roku był czołowym napastnikiem Bundesligi. W tym czasie występował w 1. FC Kaiserslautern, w którego barwach rozegrał 204 mecze i strzelił 108 goli. Trzykrotnie (raz w 1976, dwa razy w 1979 roku) zagrał w reprezentacji RFN, m.in. na Mistrzostwach Europy 1976. W 1980 roku przeniósł się na piłkarską emeryturę do Stanów Zjednoczonych.

Kariera szkoleniowa Pracę szkoleniową rozpoczynał w klubach trzeciej i czwartej ligi niemieckiej. W 1991 roku trafił do drugoligowego Waldhof Mannheim, później krótko prowadził Eintracht Frankfurt, a w 1994 na pięć lat został w VfL Bochum.

W sezonie 1995–1996 awansował z nim do Bundesligi, rok później, dzięki wysokiemu miejscu w tabeli, klub zadebiutował w rozgrywkach Pucharu UEFA. Toppmöller pożegnał się z Bochum w czerwcu 1999 roku po tym, jak nie zdołał utrzymać zespołu w ekstraklasie.