d'Infanterie w obozie Marely oraz trzy i pół miesiąca w sztabie 30 Korpusu w Nancy). Za wykazanie „wybitnego męstwa i brawury” w czasie walki z bolszewikami, 17 maja 1921 otrzymał krzyż „Virtuti Militari” V klasy.
4 marca 1922, po powrocie do kraju, został przydzielony do Oddziału I Sztabu Generalnego na stanowisko kierownika referatu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 128. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W październiku 1922 został przesunięty w Oddziale I SG na stanowisko szefa Wydziału Mobilizacyjnego. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 21. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 6 marca 1925 został przeniesiony do 11 pułku piechoty w Tarnowskich Górach na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W maju 1926 został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej na stanowisko asystenta z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Biura Ścisłej Rady Wojennej, do 31 października tego roku. W listopadzie 1926 został przydzielony do Oddziału III Sztabu Generalnego na stanowisko szefa wydziału. 23 grudnia 1927 roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku. W styczniu 1928 został przeniesiony do 15 pułku piechoty w Dęblinie na stanowisko dowódcy pułku.