Głowę wielkoucha wieńczą długie, prawie nieowłosione uszy, przywodzące na myśl uszy królika. Ich długość może wynosić od 0,6 do 0,9 długości głowy. Pysk zwierzęcia również jest długi, zakończony spiczaście. Znajduje się na nim różowy nos, nieporośnięty futrem. Obok wyrastają natomiast wibryssy. W szczęce i w żuchwie występują kły. Kły szczękowe samca mierzą od 8 do 12 mm, u samicy zaś od 3 do 5 mm. W pysku znajduje się długi i lepki język, stanowiący adaptację do spożywania termitów. Podobny język ma mrówkożer workowaty z blisko spokrewnionego rzędu niełazokształtnych. Ogólnie ssaki żywiące się mrówkami i termitami wykazują konwergencję.
Na tułowiu znajduje się marsupium otwierające się do tyłu, dzięki czemu podczas kopania w ziemi do torby nie dostaje się gleba.
Mimo że jamrajokształtne mają przednie łapy ogólnie mniejsze od tylnych, kończyny przednie wielkoucha króliczego są silne. Kończą się pięcioma palcami, z których trzy zaopatrzone są w pazury (3 i 4 palec, w przeciwieństwie do niezakończonego pazurem i zredukowanego palca pierwszego). Kończyny te ustępują jednak rozmiarami tylnej parze, długiej i smukłej. Pierwszy palec uległ redukcji. Największy jest palec 4, po nim zaś 5. Występuje syndaktylia palców zakończonych pazurami służącymi do czyszczenia futra.