Behawior i ekologia Wielkouch króliczy jest wszystkożerny. Spożywa pokarm roślinny: nasiona traw, bulwy, gustując w szczególności w Cyperus bulbosus. Pokarm roślinny pojawia się często na krótko w znacznej obfitości, na przykład po pożarze bądź deszczu. Jednak nasiona i resztki bulw znajdowano w kale wielkoucha długi czas po takim wybuchu dostępności pokarmu. Korzysta on z zapasów jedzenia zmagazynowanych przez mrówki. Zjada także bezkręgowce, w szczególności termity, ale też mrówkowate, chrząszcze, pająki, w tym zwłaszcza drążące norki, i larwy owadów, zwłaszcza ryjące wśród korzeni. Zdobycz lokalizuje głównie węchem. Żeruje w nocy, oddalając się zwykle na odległość 200 m od nory, aczkolwiek poruszać się może po obszarze 6–7 razy większym. Zajmowany obszar zależy też od podłoża, na piaskach jest on szybciej zmieniany. Całkowita powierzchnia areału samca wynosi około 15 ha. Samica zajmuje areał o powierzchni 3 ha. Prędkość dyspersji wynosi 2–3 km na rok w przypadku samic.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wielkouch króliczy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.