przeszedł w stan spoczynku.
Współpracował z polskimi czasopismami emigracyjnymi (np. londyńskimi „Wiadomościami”, „Myślą Polską” i monachijską „Na Antenie”), był autorem kilku książek. Był związany z Rozgłośnią Polską Radia Wolna Europa, biorąc udział w wielu audycjach dokumentalnych („Świadkowie historii”) i pogadankach historycznych.
Wysoko ceniony przez gen. Charles’a de Gaulle’aKajetan Dzierżykraj-Morawski. „Odpowiedzialność, wierność, to były dla niego cechy istotne”.. Po śmierci Kajetana Morawskiego wdowa po generale de Gaulle’u stwierdziła:
thumb|Dom przy 174 rue de l’Université w Paryżu, gdzie mieściło się mieszkanie ambasadora Kajetana Morawskiego, grudzień 2008 Został pochowany na cmentarzu miejskim w Lailly-en-Val (kwatera E, gr. 66), gdzie znajduje się kilkaset grobów Polaków, pozostałych na emigracji we Francji po II wojnie światowej. Członek międzynarodowego PEN Clubu (sekcji pisarzy uchodźców) oraz Rady Fundacji im. Kościelskich.
Życie prywatne Od 1915 r. był żonaty z Marią z domu Turno (19.04.1893 – 24.09.1971), z którą miał czworo dzieci: Hieronima (1917–1985), Marię Barbarę Ledóchowską (1921–2007), Magdalenę (ur. 1922, zginęła w powstaniu warszawskim w sierpniu 1944), Macieja (1929-2021).