W XIX w. brytyjskie wędkarstwo muchowe nadal się rozwijało. Powstawały kluby wędkarskie oraz liczne publikacje poświęcone technikom połowu i sztuce wykonywania sztucznych much. Książka Alfreda Ronaldsa pt. "The Fly-fisher's Entomology" (Entomologia dla wędkarza muchowego) wywarła ogromny wpływ na rozwój tej dyscypliny po swoim pierwszym wydaniu w 1836 roku. Alfred Ronalds zajął się wędkarstwem muchowym, zgłębiając tajniki tego rzemiosła. Nad rzeką Blythe, w pobliżu dzisiejszego Creswell Green, zbudował nad brzegiem chatę wędkarską, która służyła przede wszystkim jako punkt obserwacyjny zachowań pstrągów. To właśnie tam oraz w innych miejscach nad swoimi rodzimymi rzekami Ronalds prowadził eksperymenty i formułował idee, które ostatecznie znalazły się w wydanej w 1836 roku książce "The Fly-fisher's Entomology". Książka koncentrowała się głównie na owadach wodnych – jętkach, chruścikach i widelnicach, stanowiących pokarm pstrągów i lipieni – oraz na odpowiadających im sztucznych imitacjach. Około połowę objętości dzieła poświęcono obserwacjom pstrągów, ich zachowaniom oraz metodom i technikom połowu.