W świątyni parafialnej w tabernakulum przechowywano Najświętszy Sakrament, który w każdej chwili mógł być sprofanowany. Księżna Teresa Czartoryska w porozumieniu z siostrzenicą ks. Laskowskiego panią Wandą Arendt, która mieszkała na probostwie, postanowiły rozdać Komunię świętą. 9 października 1941 roku dwanaście wtajemniczonych osób przyjęło Najświętszy Sakrament, który rozdawał wówczas 5-letni Michał Czartoryski. Część naczyń liturgicznych zakopano w ogrodzie p. Dominiczaka w Chomęcicach. Szaty liturgiczne popruto i zostały wywiezione przez księżną Czartoryską do Warszawy, gdy Niemcy wyrzucili ją z pałacu. Wszystkie spłonęły w czasie powstania warszawskiego. Księgi metrykalne przetrwały wojnę przechowywane w Dopiewie u p. Gasińskiego. Wiele naczyń i sprzętów liturgicznych wywieźli z Konarzewa okupanci.
Niedaleko kościoła znajduje się późnobarokowa figura św. Jana Nepomucena, wykonana z piaskowca w 1745 r. oraz kamień, poświęcony zmarłemu ks. Laskowskiemu, obrońcy dzieci wrzesińskich, pochowanym na miejscowym cmentarzu.
Przypisy
Linki zewnętrzne Historia parafii. parafia konarzewo.pl
Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo poznańskie) Kategoria:Kościoły w archidiecezji poznańskiej Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Marcina Kategoria:Architektura gotyku w województwie wielkopolskim Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Dopiewo Kościół Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie poznańskim