W 1985 zamieszkał w Clacton on Sea, w pensjonacie dla byłych pacjentów szpitali psychiatrycznych. Mimo entuzjazmu dla aksamitnej rewolucji zdecydował się pozostać do śmierci w Anglii, o czym poinformował listownie prezydenta Václava Havla. Zmarł w 1990 na rozedmę płuc, jego prochy pochowano 2 maja 1991 w kwaterze zasłużonych cmentarza w Brnie.
W 1997 został pośmiertnie odznaczony Medalem Za zasługi I stopnia.
Twórczość Najstarszy zachowany wiersz Blatnego nosi datę 19 lutego 1927. Debiutował w 1937, a trzy lata później ukazała się jego pierwsza książka Paní Jitřenka (Pani Jutrzenka). Do czasu wyjazdu do Anglii ukazały się jeszcze trzy tomiki wierszy, z których zwłaszcza Tento večer ugruntował jego pozycję jako jednego z najbardziej utalentowanych czeskich poetów. Wiersze z Tento večer powstały już po przystąpieniu Blatnego do grupy Skupina 42, założonej przez Jindřicha Chalupeckiego, do której należeli zarówno pisarze i poeci, jak i plastycy. O ile wiersze z pierwszych tomów Blatnego były raczej marzycielskie i melancholijne, o tyle w późniejszych tekstach pojawiają się dysonanse i zgrzyty. Program Skupiny miał bowiem oddawać "egzystencję człowieka w wielkim mieście", a więc skupiony był na "poezji dnia powszedniego". Stąd częste w poezji Blatnego utrwalanie w wierszach fragmentów rozmów i mowy potocznej.