Publius (albo Gaius – imię niepewne) Cornelius Tacitus, czyli Tacyt (ok. 55–120) – historyk rzymski, prokonsul Azji w latach 112–113.

Życiorys Pochodził zapewne z arystokracji prowincjonalnej i urodził się prawdopodobnie w GaliiW tradycyjnej historiografii przyjmowano, że urodził się w jednym z italskich miast Umbrii (Interamna, dzis. Terni), na podstawie pokrewieństwa z cesarzem Tacytem (Friedrich Lübker’s Reallexikon des classischen Altertums, Leipzig 1882, kol. 1137). Historiografia marksistowska przypisywała mu wprawdzie tylko pochodzenie ekwickie, ale zarazem określała jako „ostatniego przedstawiciela patrycjuszowskiego sposobu myślenia” (N. A. Maszkin, Historia starożytnego Rzymu, Warszawa: "Książka i Wiedza", 1953, s. 30). Na Galię Narbońską (Gallia Narbonensis) wskazał Ronald Syme (Tacitus, Oxford 1958, s. 611-624).. Retoryki uczył się u Kwintyliana. Przyjaźnił się z przedstawicielami kultury swej epoki, zwłaszcza z Pliniuszem Młodszym. Zaręczony w roku 77 z córką konsula Juliusza Agrykoli – zdobywcy Brytanii i jej namiestnika, zawarł z nią wkrótce potem związek małżeński (bezdzietny).