„Znakomite charakterystyki postaci, dojrzałość sądu, zwięzłość stylu uczyniły z pism historycznych Tacyta arcydzieła literatury światowej”Słownik kultury antycznej, dz. cyt. poniżej, s. 472.. W opinii prof. K. Kumanieckiego, „dzięki talentowi pisarskiemu, wnikliwości psychologicznej i trafności sądu jest Tacyt jednym z najwybitniejszych, jeśli nie najwybitniejszym historykiem rzymskim”Kazimierz Kumaniecki, Historia kultury starożytnej Grecji i Rzymu, Warszawa: Państwowe Wyd. Naukowe, 1965, s. 516..
Jego „Dzieje" i „Roczniki”, a także „Żywot Agrykoli” oraz „Germania” są znaczącymi źródłami wiedzy o wczesnym cesarstwie rzymskim, m.in. głównym źródłem wiedzy o wojskowości Rzymian. Jako historyk rzetelnie wykorzystywał źródła zarówno dokumentowe (akta senackie, codzienne wiadomości oficjalne, tzw. Acta Diurna), jak i pamiętnikarskie oraz prace innych historyków (np. Pliniusza Starszego). Powstały dzięki temu dzieła jednolite kompozycyjnie i znakomite literacko, stanowiące najcenniejsze źródło do historii Rzymu I stulecia n.e.Maria Jaczynowska, Historia starożytnego Rzymu, Warszawa: Państwowe Wyd. Naukowe, 1988, s. 206.