Ponieważ powyżej twardości 350 HBW wyniki pomiaru kulką stalową i wykonaną z węglików różnią się istotnie, obecna norma dopuszcza już tylko kulki wykonane z węglików oraz zapis skali jako HBW.
+ Przykłady metali i ich twardości w skali Brinella Materiał Twardość BrinellaHBW cyna, ołów, stop łożyskowy oraz inne metale o twardości < 20 HB 3,5 – 20 aluminium i jego stopy oraz stopy łożyskowe o twardości < 35 HB 8 – 50 miedź i jej stopy o twardości <35 HB,
metale lekkie i ich stopy oraz stopy łożyskowe o twardości 35–80 HB 16 – 100 żeliwo i stopy niklu, tytanu, kobaltu o twardości < 140 HB,
miedź i jej stopy o twardości 35–200 HB,
metale lekkie i ich stopy o twardości > 80 HB 32 – 200 miedź i jej stopy o twardości 50–300 HB
metale lekkie i ich stopy oraz stopy łożyskowe o twardości > 50 HB 50 – 325 stal, żeliwo,
stopy niklu, tytanu, kobaltu o twardości> 140 HB,
miedź i jej stopy o twardości > 200 HB 96 – 650
Metoda Brinella ma fundamentalne znaczenie przy pomiarach stali, gdyż istnieje zależność matematyczna między twardością Brinella a wytrzymałością na rozciąganie.