By oszacować wytrzymałość, twardość wyrażoną w skali HB mnoży się przez współczynnik k określony dla każdego materiału.
gdzie: – współczynnik proporcjonalności.
+ Wartości współczynnika proporcjonalności kMateriałWspółczynnikproporcjonalności kStal (125 ⩽ HB ⩽ 175)3,33Stal (HB > 175)3,53Odlewnicze stopy aluminium2,55Brąz i mosiądz wyżarzony5,39Brąz i mosiądz walcowany3,92Żeliwo szare(HB – 40)/6
Zalety i wady metody Brinella Główną zaletą, jaką oferuje metoda Brinella, jest możliwość zastosowania stosunkowo dużych obciążeń, które wprowadza się twardościomierzami o sztywnej konstrukcji. Twardościomierze te cechuje ponadto łatwość obsługi. Średnicę odcisku mierzy się przy pomocy mikroskopu lub stosując odpowiednio wyskalowaną lupkę, w momencie kiedy niezbędna jest kontrola twardości w warunkach produkcyjnych. W odróżnieniu do metody Rockwella pomiar twardości metodą Brinella jest możliwy nawet w sytuacji, gdy ułożenie próbki nie jest idealnie prostopadłe względem kierunku oddziaływania wgłębnika. Jako zaletę należy również traktować zależność między wytrzymałością materiału a twardością Brinella, którą wyrażoną liczbowo wystarczy przemnożyć przez odpowiedni współczynnik charakterystyczny dla każdego materiału.