Od 1948 do 1957, a następnie od 1961 do 1967 był przewodniczącym Rady Centralnej PPS (odpowiednik Rady Naczelnej PPS na emigracji), współtwórcą i przewodniczącym Międzynarodowego Biura Socjalistycznego, a następnie Unii Socjalistycznej Europy Środkowo-Wschodniej (organizacji grupującej emigracyjnych socjalistów), stowarzyszonej z Międzynarodówką Socjalistyczną. Był autorem dokumentu programowego Unii „Socjalistyczna alternatywa”.