Przednia część wraz z drzwiami stalowej konstrukcji pochodziła z modelu osobowego.

Eksploatacja i eksport Moskwicz 400 był przewidziany jako względnie tani i popularny samochód, dostępny jako pierwszy w ZSRR w normalnej sprzedaży dla ludności. Uprzednio samochody osobowe były przyznawane za zasługi dla państwa, a także jako nagrody. Cena Moskwicza wynosiła 9000 rubli i była prawie dwa razy niższa od ceny M-20 Pobiedy (16 000 rubli), przy przeciętnej pensji 700–900 rubliMoskwicz-400-420 ORUD, „Awtomobil Na Służbie”, Nr 6, DeAgostini, 2011, ISSN 2223-0440 (ros.), ss.10-13. Od końca 1954 roku jednak pojawiły się w ZSRR trudności w zakupie nowego samochodu dla przeciętnego użytkownika, z powodu zwiększającego się popytu i wiążącej się z tym konieczności oczekiwania w kolejkach (utrzymujące się praktycznie do końca ZSRR)Igor Girszowicz, Poczemu ja jezżu po dowieriennosti w: „Igruszki Dla Bolszych”, nr 22/2003, s.44. Oprócz użytkowania prywatnego liczne Moskwicze wykorzystywano jako samochody służbowe w różnych instytucjach i organizacjach, w tym w milicji. Przy tym dopiero od początku 1954 roku samochody milicyjne miały specjalne malowanie (ciemnoniebieskie z czerwonym pasem).