Jeszcze w czasie powstawania park olimpijski odwiedziło ponad 100 tysięcy osób.
Kompleks skoczni olimpijskich w Calgary składa się z czterech obiektów. Skocznia duża (K-114) i normalna (K-89) z rozbiegami betonowymi składają się z wspólnego wybiegu zakończonego przeciwstokiem. Po obu jego stronach wybudowano trybuny mieszące 35 tysięcy widzów, dodatkowo przewidziano możliwość oglądania zawodów przez dodatkowych 15 tysięcy osób stojących wokół przeciwstoku. Do celów treningowych przeznaczono skocznię 30-metrową (małą), mającą wspólny wybieg z obiektem 50-metrowym (średnim). Ten ostatni, podobnie jak skocznię normalną, wyposażono w nawierzchnię igelitową. Wierzchołek wieży obiektu dużego jest najwyżej położonym punktem w najbliższym otoczeniu Calgary, stąd też przewidziano dla niego również funkcję miejsca widokowego. Kompleks, wraz z całym Canada Olympic Park, otwarto oficjalnie 23 listopada 1986. Pierwsze zawody na skoczni normalnej odbyły się 28 i 29 listopada 1986 w ramach cyklu imprez Preview 88, będących próbą generalną przed igrzyskami olimpijskimi, nie spotkały się one jednak z większym zainteresowaniem.