Później, pod koniec 1987, kompleks uzupełniono o odpowiednie zaplecze techniczne dla mediów.

Wprowadzenie konkursu drużynowego Igrzyska olimpijskie w Calgary były pierwszymi, w czasie których zorganizowano konkurs drużynowy w skokach narciarskich na obiekcie dużym. Konkurencja ta została wcześniej wprowadzona do programu mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym (po raz pierwszy rozegrano ją w ramach tej imprezy w 1982 w Oslo). Drużyny składały się z czterech zawodników, którzy oddawali po dwie próby (odpowiednio w I i II serii). W każdej z serii do łącznej noty reprezentacji zaliczano trzy najlepiej punktowane skoki.

Tło zawodów Poprzednie imprezy mistrzowskie W czasie XIV Igrzysk Olimpijskich 1984 w Sarajewie główną rolę odgrywali reprezentant NRD Jens Weißflog i Fin Matti Nykänen – w obu konkursach zajęli dwa najwyższe miejsca, przy czym Weißflog zwyciężył na skoczni normalnej, a Nykänen na dużej. Ostatnie miejsce na podium na mniejszym obiekcie wywalczył Fin Jari Puikkonen, zaś na skoczni dużej 3. lokatę zajął reprezentant Czechosłowacji Pavel Ploc.