Niedługo po wyborach lider Jisra’el Betenu „zasłynął” wypowiedzią z 5 maja 2006, iż ci z arabskich deputowanych do Knesetu, którzy spotykają się z liderami Hamasu i Hezbollahu, powinni zostać osądzeni jako zdrajcy i kolaboranci. Lieberman przyrównał ich do osób współpracujących z nazistami podczas II wojny światowej, które zostały za to skazane na śmierć. W tej sprawie głos zabrał premier Ehud Olmert, który stanął w obronie arabskich deputowanych do Knesetu, mówiąc iż jest pewien tego, że działają oni w interesie Izraela.
W koalicji z Kadimą W październiku 2006, Nasz Dom Izrael wszedł jednak do koalicji rządowej. Awigdor Lieberman został wicepremierem i ministrem ds. strategicznych (to stanowisko zostało stworzone specjalnie dla niego, w związku z zagrożeniem ze strony potencjału nuklearnego Iranu), a Jicchak Aharonowicz – ministrem turystyki. Początkowo stanowisko to miał otrzymać Jisra’el Chason, ale Lieberman oświadczył, że posiada on zbyt wysokie kwalifikacje jak na tę posadę. Wywołało to niezadowolenie tego pierwszego, który stwierdził, iż brak nominacji jest przejawem wewnątrzpartyjnej walki.