Jego syn Janusz I władał nad całym Mazowszem północno-wschodnim i zaczął nadawać ziemię na prawie rycerskim zasłużonym współpracownikom (Dylewo – nadanie w 1393, Białobrzeg). Puszcza zyskała na znaczeniu. W 1401 Janusz I zawarł w statutach mazowieckich pierwsze regale bartnePrawa zyemye Mazowesskey. Jana w Warszawie w r. 1401, [w:] Statuta Mazowieckie w latach 1377 i następnych do roku 1426 uchwalone z Łacińskiego na język Polski przez księdza Macieja z Rożana pisarza skarbnego kanonika Warszawskiego i plebana Czerskiego przełożone w roku 1450, [w:] Księgi ustaw polskich i mazowieckich na język polski w latach 1449, 1450, 1503, 1451 przekładane, wyd. J. Lelewel, Wilno 1824, s. 140–142.. W końcu XIV i na początku XV wieku puszczy stała się najważniejszym książęcym łowiskiem. Powstały dwory książęce w Nowogrodzie i Ostrołęce, a w puszczy dwór myśliwski Szkwa nad dolnym biegiem rzeki Szkwy. Możliwe, że dworem książęcym była Przejma (dziś Przejmy) na zachodnim skraju Zagajnicy notowana jako miejsce pobytu księcia Bolesława IV podczas łowów w 1442. Zorganizowano miejscową służbę łowiecką, która była przygotowana do prowadzenia polowań z naganką psów myśliwskich. Nadane przez księcia dobra ich nowi właściciele, rycerze, zagospodarowywali i zasiedlali osadnikami. Na przełomie XIV i XV wieku powstały świątynie w Łomży i Ostrołęce.