Brehm, 1831) – wschodnio-środkowa i wschodnia Europa przez południową Rosję do północno-wschodnich Chin, Mongolii, Kazachstanu i środkowej Turcji.
Morfologia lewo|mały|Młode samce 200px|mały|lewo|Samica wąsatki (Anglia) Wygląd Upierzenie ogólnie ciepłobrązowe. Bardzo długi ogon i krótkie skrzydła. Dziób ostry, lekko wygięty, żółty. U dorosłych samców głowa i kark jasnoszare, a pod oczami szerokie, czarne pasy, przypominające wąsy (stąd nazwa), które widoczne są z daleka. Skrzydła rdzawe, z czarnymi obrzeżeniami piór, natomiast samo obrzeżenie całego skrzydła jest białe. Pokrywy podogonowe czarne. Samice mają głowę płową z szarawym gardłem i bez „wąsów”. Młode w szacie juwenalnej podobne do samic, lecz z czarnym grzbietem, czarnym kantarkiem, czarnym obrzeżeniem ogona i w zależności od płci żółtym dziobem (u samców) i ciemnym (u samic). Pierzenie Młode osobniki przepierzają się do szaty dorosłej w czerwcu–październiku. Wymiary średnie długość ciała: około 14,5–17 cm rozpiętość skrzydeł: 16–18 cm masa ciała: 11–20,8 g
Ekologia i zachowanie 200px|mały|lewo|Jajo z kolekcji muzealnej thumb|Krótki film