Przymierze Jahwe z Noem rozciąga się, zdaniem wyznawców judaizmu – w przeciwieństwie do przymierza z Abrahamem – na wszystkich ludzi i obejmuje: zakaz mordowania ludzi zakaz kradzieży zakaz czczenia fałszywych bogów zakaz czynów niemoralnych seksualnie (kazirodztwo, zoofilia) zakaz spożywania części żyjącego zwierzęcia zakaz bluźnierstwa ustanowienie sprawiedliwych i praworządnych sądów sądzących przestępstwa Ortodoksyjni żydzi zalecają nie-żydom raczej przestrzeganie tych praw (tzw. Siedem Praw Noego) niż konwersję na judaizm.
W Biblii pierwsza wzmianka o założeniu winnicy i zaznaniu upojenia alkoholowego dotyczy Noego. Syn Noego Cham znalazł ojca nagiego i powiedział o tym braciom – Semowi i Jafetowi, za co został przeklęty (dosłownie Noe przeklął jego syna – Kanaana). Noe żył po potopie jeszcze przez 350 lat. W sumie przeżył 950 lat.
Pochodzenie historii o Noem Według Anny Świderkowny i wielu naukowców autorzy Księgi Rodzaju oparli się na eposach i mitach innych kultur. Odpowiednikami Noego są: Utnapisztim z akadyjskiego Eposu o Gilgameszu Ziusudra – wersja sumeryjska Atra-hasis – wersja mezopotamska Ksisutros – inna wersja mezopotamska