Pierwsze dwa spotkania w Oświęcimiu wygrała Polonia 0:3 i 3:5, następnie w Bydgoszczy w trzecim spotkaniu górą była Unia, zwyciężając 6:2, jednak w ostatnim pojedynku Polonia triumfowała 3:1, tym samym uzyskując awans do I ligi. W sezonie 1986/1987 rozgrywki II ligi zostały podzielone na trzy pięciozespołowe grupy: I, II i III. Unia grała w Grupie I Centralnej, gdzie o pierwsze miejsce rywalizowała z Pomorzaninem Toruń. Ostatecznie to oświęcimianie uzyskując jeden punkt więcej wygrali grupę i z pierwszego miejsca awansowali do play-off. W półfinale dwukrotnie pokonali GKS Jastrzębie 12:5 i 8:4. W spotkaniach finałowych Unia dwa razy wygrała z Pomorzaninem w identycznym stosunku bramkowym 6:4 i 6:4, dzięki czemu po raz czwarty awansowała do I ligi.

Podobnie jak w poprzednich latach po awansie do ekstraklasy, również w 1988 roku Unia grała słabo. Nie udało jej się zająć miejsca w pierwszej szóstce gwarantującego start w play-off. Klub trafił do grupy słabszej razem z GKS Katowice, ŁKS Łódź i Cracovią. Drużyny walczyły o miejsca 7-8 dające prawo gry w play-off, ale również o utrzymanie w lidze. Unia zajęła drugie miejsce i w ćwierćfinale trafiła na mistrza sezonu zasadniczego Polonię Bytom. W serii do dwóch zwycięstw zwyciężyła Polonia wygrywając pierwszy mecz 12:2, a drugi 7:2.