drużyna prowadzona przez Władysława Olszewskiego zwyciężyła w mistrzostwach okręgu wyprzedzając Cracovię oraz Olszę Kraków.
Awans na szczebel centralny Przed rozpoczęciem sezonu 1967/1968 zreorganizowano rozgrywki III ligi. Kluby zostały podzielone na kilka grup, których zwycięzcy rywalizowali w turnieju barażowym o awans do II ligi. Drużyna występowała w lidze międzywojewódzkiej krakowsko-rzeszowskiej. Unię wzmocnili trzej bracia Kajzerkowie, a szkoleniowcem został Walter Bala. Dzięki tym wzmocnieniom klub zajął pierwsze miejsce w grupie i w marcu 1968 r. rywalizował w turnieju o awans do II ligi. Drużyna w czterech rozegranych meczach odniosła dwa zwycięstwa oraz zanotowała dwa remisy zdobywając sześć punktów. Pozwoliło to na wyprzedzenie Zagłębia Sosnowiec i Startu Opole i awans na szczebel centralny. Drużynę w debiucie na szczeblu centralnym poprowadził nowy szkoleniowiec pochodzący z Czechosłowacji Václav Prchal. Oświęcimianie zostali przydzieleni do sześciozespołowej grupy południowej, którą wygrali zdobywając 26 punktów. Pozwoliło im to rywalizować w turnieju barażowym o awans do I ligi. Turniej ostatecznie wygrała drużyna ŁKS Łódź, a Unia zajęła drugie miejsce. W kolejnym sezonie zniesiony został podział na grupy.