To dlatego Batu podlegali kolejni cywilni namiestnicy Iranu, tacy jak Czin Temür i Körgüz, oraz dowódca miejscowych sił mongolskich, Bajdżu, który w roku 1243 pokonał sułtana Rumu Kaj Chusrau (1237 - 1246) w bitwie pod Köse Dağ. Gujuk starał się podważyć władzę Batu w regionie, w szczególności pozbawiając Bajdżu dowództwa, jednak Möngke ponownie ją potwierdził, m.in. przywracając Bajdżu na jego dawne stanowisko i oddając Gruzję w zarząd Berkego. Niemniej to właśnie za panowania Möngkego Dżoczydzi definitywnie zaczęli tracić kontrolę nad ziemiami na południe od Kaukazu. Wiązało się to z wysłaniem z zadaniem podboju Bliskiego Wschodu Hulegu, brata Möngkego, który jako zarazem nowy dowódca mongolskich sił w regionie i członek rodu panującego w naturalny sposób przejął kontrolę nad miejscową administracją. Hulegu zniszczył nizarytów i w roku 1258 zdobył Bagdad, obalając kalifat Abbasydów. Berke jako muzułmanin miał być urażony zabiciem kalifa, zaś niedługo potem w niejasnych okolicznościach zginęło trzech dżoczyckich książąt służących wraz ze swoimi kontyngentami na Bliskim Wschodzie. Jednocześnie Hulegu miał przestać przesyłać Berke jego dochody z miejscowych ziem. Ponadto kiedy w roku 1259 zmarł Möngke Berke poparł w walce o stanowisko Wielkiego Chana Aryka Böge, podczas gdy Hulegu popierał Kubiłaja (1260 - 1294).