Po odzyskaniu niepodległości nie angażował się już w politykę, tylko cały swój czas poświęcał na działalność w różnych organizacjach i publikowanie prac naukowych. Publikował głównie prace z zakresu industrializacji Polski (m.in. Odbudowa i uruchomienie gospodarstwa społecznego w Polsce) wydane w 1919 w Krakowie. Wszystkie jego działania miały na celu wspomaganie rozwoju gospodarczego w Polsce, a w szczególności w Galicji.
Przełom nastąpił w 1926, a dokładnie w październiku tego roku, kiedy to ponownie zaangażował się w politykę. Po majowym zamachu stanu dokonanym przez Józefa Piłsudskiego tekę premiera otrzymał profesor Kazimierz Bartel. Rząd ten szybko się jednak rozpadł i powstał nowy, identyczny jak poprzedni, w którym premierem był Piłsudski, a wicepremierem i prezesem Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów Bartel. Przy tym komitecie utworzono komisję opiniodawczą, która miała opiniować wnioski składane przedkładane komitetowi. Skład komisji ustalał jego prezes – Andrzej Wierzbicki, mianowany na tę funkcję przez Bartla. Miał on wybrać przedstawicieli wszelkich gałęzi przemysłu, górnictwa, rolnictwa, handlu i finansów, łącznie ok. 20 osób. Jak pisze sam Wierzbicki w swoich wspomnieniach, znaleźć się w radzie było sprawą zaszczytną. Roger Battaglia reprezentował przemysł konfekcyjny.