Według Zapisków nauczycieli i uczniów Lankāvatāry, metody Daoxina można podzielić na pięć głównych typów (znajdują się one w tekście Pięć Bram Daoxina): Poznanie istoty, zasady umysłu. Jego wewnętrzna istota jest czystą jasnością i jest zasadniczo tożsama z Buddą. Poznanie działania umysłu. Jego działanie tworzy skarb Dharmy; jego aktywność jest stale spokojna. 10 000 złudzeń są wszystkie właśnie takie. Bycie zawsze świadomym, bez przerwy. Świadomy umysł jest zawsze obecny i postrzega dharmy jako bezforemne. Postrzeganie ciała zawsze jako spokojnego i pustego. Wewnętrzne i zewnętrzne są zjednoczone, tożsame. Ciało jest pogrążone w rzeczywistości, a jednak nie ma tam żadnych przeszkód. Zachowanie jedności bez błądzenia; pozostawanie jednocześnie w ruchu i spoczynku pozwala uczniowi czysto widzieć naturę Buddy i wejść w bramę samādhiInne tłumaczenie w: Zen buddhism: A History. India and China. Heinrich Dumoulin. s. 100..