2 stycznia 1920 rozpoczął studia w Wojennej Szkole Sztabu Generalnego. W połowie kwietnia 1920 skierowany został na front celem odbycia praktyki sztabowej. W okresie od stycznia do września 1921 kontynuował naukę w WSWoj. Po ukończeniu nauki otrzymał tytuł oficera Sztabu Generalnego i przydział do Inspektoratu Armii Nr 2 na stanowisko I referentaDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 38 z dnia 08.10.1921 r., s. 1434-1435., a następnie został wykładowcą w Centralnej Szkole Kawalerii w Grudziądzu.
Awansował do stopnia majora 1 lipca 1923 i do końca 1926 pełnił funkcję attaché wojskowego w Bukareszcie. Po powrocie do Polski został dowódcą 1 szwadronu w 17 pułku ułanów Wielkopolskich im. Króla Bolesława Chrobrego w Lesznie. W 1928 otrzymał przydział do Oddziału III Sztabu Generalnego jako kierownik referatu, a następnie był attaché wojskowym w Berlinie do 1932. Awansował do stopnia podpułkownika w styczniu 1929. W 1930 zajmował stanowisko kwatermistrza w 21 pułk ułanów. Od stycznia 1931 przeniesiony do KOP, gdzie zajmował stanowisko inspektora Południowej Grupy Szwadronów. Od kwietnia 1932 do 1937 był dowódcą 25 pułku ułanów Wielkopolskich, a następnie oficerem sztabu w Inspektoracie Armii we Lwowie. 26 stycznia 1935 roku został awansowany do stopnia pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 1.