Napędzały go maszyny parowe, pozwalające na rozwijanie prędkości 19 węzłów.
Zamówienie i budowa Budowa okrętu związana było z ekspansją kolonialną Francji w II połowie XIX wieku. W tym okresie mocarstwa kolonialne często budowały okręty specjalnie przeznaczone do długotrwałej służby w koloniach, których zadaniem było głównie reprezentowanie bandery metropolii. Były one zazwyczaj słabsze od jednostek budowanych na wody europejskie, lecz wystarczające do odpierania lokalnych zagrożeń i utrzymywania porządku w koloniach. Do stałej służby kolonialnej kierowano też inne okręty, głównie przestarzałe. Pod koniec XIX wieku Francja posiadała w koloniach stosunkowo słabe siły morskie, biorąc pod uwagę nowoczesność i siłę poszczególnych stale stacjonujących tam okrętów. W tym okresie w samej Francji ścierały się różne poglądy na temat rozwoju marynarki, czemu sprzyjała wielość ciał zajmujących się marynarką lub przyznających fundusze na jej rozbudowę oraz częste zmiany personalne na stanowisku ministra marynarkiOprócz ministra marynarki, wpływ na kształt floty miały organy doradcze: Rada Najwyższa (do 1890 Rada Admiralicji) i Rada Prac (Conseil des travaux), a decydujący głos miał parlament (Izba Deputowanych), przyznający środki budżetowe ().