Mimo więc planów zamówienia drugiego okrętu tego rodzaju, „D’Entrecasteaux” pozostał jedynym spośród francuskich pancernopokładowych krążowników kolonialnych, który był zaliczony z uwagi na wielkość do krążowników I klasySpośród krążowników I klasy, od końca XIX wieku budowano we Francji jedynie duże krążowniki pancerne oraz dwa wyjątkowe krążowniki pancernopokładowe przeznaczone do działań rajderskich (zwalczania żeglugi) – „Guichen” i „Châteaurenault”. . Do budowy kolejnego krążownika kolonialnego I klasy usiłował powrócić nowy minister marynarki Besnard w 1896 roku, lecz po kolejnych perturbacjach zamówiono mniejszy okręt „Jurien de la Gravière”, będący zarazem ostatnim francuskim krążownikiem pancernopokładowym.
Opis Ogólna architektura thumb|Model „D’Entrecasteaux” Krążownik „D’Entrecasteaux” miał typowe cechy francuskiego budownictwa okrętowego przełomu wieków, takie jak dziób w formie długiej, wystającej do przodu, wygiętej ostrogi („pługa”) i dośrodkowe pochylenie burt, na skutek którego kadłub zwężał się ku górze od linii wodnej (poza odcinkiem na środku długości, między środkowymi kazamatami). Dziobnica nie miała jednak na celu pełnienia funkcji taranu, lecz zwiększenie wyporności części dziobowej bez zbytniego rozbudowywania wysokiej dziobówki.