Okręt miał trzy zakryte ciągłe pokłady i jeden odkryty, które wznosiły się lekko w kierunku dziobu i rufyJakimowicz określa pokłady od dołu jako pancerny, mieszkalny, bateryjny (poziom kazamat) i górny, natomiast na planach stoczniowych zgodnie z francuską nomenklaturą są oznaczone jako: pancerny, bateryjny (pont batterie), pont des gaillards (tłumaczony na angielski jako pokład górny – upper deck) i spardek (, ).. Wysokość wolnej burty na śródokręciu wynosiła 6,05 m, a na dziobie 7,88 m. Wprawdzie cztery z sześciu grodzi poprzecznych dzielących kadłub na główne przedziały wodoszczelne znajdowały się na dziobie (do 26. wręgi, za dziobową wieżą), lecz dalsze niepełne grodzie i pokłady tworzyły pod pokładem pancernym ogółem 130 wodoszczelnych pomieszczeń, w tym 18 podwójnego dnaGłówne grodzie były na wręgach: 4, 9, 15, 26, 64 (przed maszynownią) i 101 (przed wieżą rufową). .. Z tego, 28 pomieszczeń wzdłuż burt, oddzielonych od wnętrza 7-mm grodzią wzdłużną, pełniło rolę szczątkowej ochrony przeciw wybuchom podwodnym. Wzdłużne elementy szkieletu w części dennej tworzył pionowy wodoszczelny kil i po cztery wzdłużniki po każdej burcie. Pod kotłowniami i maszynownią było podwójne dno. Maszynownia jako jedyne z dużych pomieszczeń była przedzielona wzdłużną grodzią wodoszczelną, oddzielającą obie maszyny.