Rozpoczęcie pirackiego życia Według pozafilmowych źródeł kapitan Jack Sparrow urodził się jako jedyny syn Eduarda Teague’a. Piratem został przez przypadek. W latach młodości pracował dla Kompanii Wschodnioindyjskiej. Był kapitanem „Złej Wiedźmy” i służył pod rozkazami lorda Cutlera Becketta. Kazano mu przewozić niewolników, lecz Jackowi zrobiło się żal uwięzionych ludzi i mimo zakazów lorda uwolnił ich. Gdy Beckett dowiedział się o tym, kazał spalić jego statek – wspomnianą wcześniej „Złą Wiedźmę” – jej szczątki zatopić, zaś Jacka uczynił piratem, wyjmując go spod prawa i wypalając mu „P” na nadgarstkuFragment z filmu Disneya „Piraci z Karaibów”.. Wówczas to Sparrow wszedł w komitywę z Davy'm Jonesem, kapitanem „Latającego Holendra” i wynegocjował z nim, że wyciągnie mu statek z głębin. Zapłatą miało być 100 lat służby na „Latającym Holendrze”, po 13 latach dowodzenia na „Złej Wiedźmie”, którą Jack przechrzcił na „Czarną Perłę”. Jones podniósł statek z dna, a Jack pływając na nim, zdobył wielką sławę i status jednego z Pirackich Lordów Siedmiu Mórz i członka Trybunału Braci.