W latach 1988−2000 występował w reprezentacji Australii w Pucharze Davisa. Początkowo grał jako singlista. W 1993 roku przyczynił się do awansu Australii do finału, ale w decydującym meczu z Niemcami przegrał grę podwójną (z Woodbridge) przeciwko Michaelowi Stichowi i Patrikowi Kühnenowi. W 1999 roku zdobył z Woodbridge punkt deblowy w finale z Francją, co pomogło zespołowi wywalczyć tytuł po raz pierwszy od 13 lat. Rok później w finale Australijczycy nie sprostali Hiszpanom i tym właśnie meczem Woodforde zakończył karierę. Bilans jego występów reprezentacji to 21 zwycięstw i 15 porażek.
W ciągu szesnastu lat kariery Woodforde zarobił ponad 8 i pół miliona dolarów. W 2003 roku został trenerem ekipy australijskiej w kobiecym Fed Cup. Razem z Woodbridge prowadził aktywną działalność charytatywną w ramach Stowarzyszenia Tenisistów Zawodowych (ATP).
W 2010 roku, wraz z Toddem Woodbridge, został przyjęty do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.